Dənizdə fırtına zamanı suya az miqdarda yağ tökmək dalğaların gücünü zəiflədə bilər. Məhz buna görə vaxtilə gəmilərin, o cümlədən “Titanik”in xilasetmə qayıqlarında xüsusi yağ ehtiyatı saxlanılırdı.
Bu üsul dənizçilərə qədim dövrlərdən məlum olub. Yağ suyun səthində nazik təbəqə yaradaraq küləyin təsirini və dalğaların qırılmasını zəiflədir.
Amerikalı alim Benjamin Franklin 1772-ci ildə apardığı təcrübədə cəmi bir çay qaşığı yağın suyun təxminən yarım akr, yəni 2000 kvadratmetrdən artıq hissəsini hamarlaşdıra bildiyini müşahidə edib.
Bu üsulun ən məşhur nümunələrindən biri 1883-cü ildə “Grecian” gəmisinin qəzaya uğraması zamanı qeydə alınıb. Xilasetmə gəmisinin kapitanı Martha Cobb fırtınalı dənizdə yağdan istifadə edərək dalğaların təsirini zəiflədib və sağ qalanların təxliyəsinə şərait yaradıb.
ABŞ Milli Okean və Atmosfer Administrasiyasının məlumatına görə, 1894-cü il Britaniya qanunvericiliyi xilasetmə qayıqlarında fırtınalı hava üçün yağ saxlanılmasını tələb edirdi. Bu qayda “Titanik”in xilasetmə qayıqlarına da şamil olunurdu.
Lakin sonradan ekoloji təhlükələr səbəbindən bu təcrübədən imtina edildi. Dənizə yağ və neft məhsullarının axıdılması su ekosistemlərinə, dəniz quşlarına və sahil mühitinə ciddi zərər verə bilər.